Monday, April 4, 2022

माणुसकी.....

गेल्या रविवारी काही मित्राबरोबर एका प्रसिद्ध अश्या  दूकानात लस्सी पिण्यासाठी  गेलो होतो.ऑर्डर देऊन आम्ही सर्व मित्र  बाहेर खुरच्यावर बसून चेष्टा मस्करी करीत होतो‌. तेवढ्यात ७५-८० च्या वयाची एक म्हातारी आजी पैसे मागत माझ्यासमोर हात पसरवून उभी झाली.वाकलेली कंबर,चेहऱ्यावर सुरकुत्यांच जाळ पसरलं होतं, डोळे पाणीदार पण खोल गेले होते. खांद्यावरून एक झोळी लटकत होती.कपडे जुने पण स्वच्छ होते. 

त्या आजीला बघून न जाणो मनात काय आलं की मी पैसे काढण्यासाठी खिशात घातलेला हात परत घेऊन विचारले "आजी लस्सी पिणार का?"माझ्या अश्या विचारण्यावर आजी कमी आणि माझे मित्र जास्त अचंभित झाले.ह्याला अचानक काय झालं अश्या नजरेने माझ्याकडे बघू लागले. 

आजी ने मानेनेच होकार दर्शवला व आपल्या जवळ जमा झालेली नाणी आपल्या कापऱ्या हातांनी माझ्यापुढे धरली. मला काही समजले नाही, म्हणून मी तिला विचारलं, "हे कशासाठी?"

"हे मिळवून माझ्या लस्सीचे पैसे द्या दादा !"

मी तिला हातानेच रहुद्या म्हणून बोललो व दुकानदाराला एक लस्सी वाढविण्यास सांगितले.आजीने आपले पैसे परत आपल्या मुठीत बंद केले व ती जवळच जमिनीवर बसली.आता तिला खुर्चीवर बसायला सांगायचं विचार होता पण मी लाजलो.मित्र काय म्हणतील,बाजूला बसलेले वा दुकानदार तिला खुर्चीवर बसून देतील का अश्या विचाराने मी गप्प बसलो.

पण आजीला जमीनीवर बसलेली पाहून मला परत खुर्चीवर बसवेना म्हणून मी तसाच उभा राहिलो.आपल्या आधुनिक जगात माणसाची काय किंमत आहे व ती कशावर अवलंबून आहे ते न कळण्याइतका मूर्ख मी नक्की नव्हतो.माणुसकी फक्त पैश्यावर अवलंबून राहीली आहे की काय अश्या एक ना अनेक विचारांनी मनात थैमान घातल होत. मिनिटा मिनिटाला मनात वादळं उठत होती. 

"साब लस्सी"... दुकानातील पोर मला ग्लास देत सांगत होता...माझ्या तंद्रीतून मी जागा झालो व पोराच्या हातून दोन ग्लास उचलून म्हाताऱ्या आजीच्या हातात एक ग्लास देऊन मी तिच्या बाजूला जवळच जमीनीवर बसलो. आता हे करण्यास मी स्वतंत्र होतो व त्यावर कुणाला आपत्ती असण्याचे कारण नव्हते. तिथे हजर असलेल्या माझे २-३ मित्र काही सांगण्यासाठी पुढे आले देखील.....

.. पण ते माझ्यापर्यंत पोचण्या वा काही बोलण्याच्या आगोदरच दुकानाच्या मालकाने पुढे येऊन आजीला उठवून खुर्चीवर बसवले आणि हसत माझ्याकडे बघून, हात जोडून म्हणाला,

"वर वर बसा साहेब! माझ्याकडे  गिऱ्हाईकं तर भरपूर येतात परंतु माणूस कधीतरीच येतो !

आपण आज थोडस माणूस बनण्यासाठी प्रयत्न करू या का.... 🙏

Wednesday, March 23, 2022

केएरटेकर

 


आमच्या एका मित्राने काही दिवसापूर्वी वसईतील एका जिल्हा परिषद शाळेच्या पुरातन अश्या वास्तूच एक छायाचित्र इथे फेसबुकवर पोस्ट केले होते. खूप वर्ष्यापुर्वी मी ती वास्तू बघितलेली मला पुसटशी आठवली.म्हणून मी फोन करून त्याला त्या जागेच नेमक स्थान विचारून येत्या रविवारी फेरी मारायचा विचार  केला.रविवारची सुट्टी असल्यामुळे शाळेत कोणी नसेल व मनसोक्त फोटाग्राफी होईल अशा आशेने मी तिथे पोहोचलो. पोहोचल्यावर बघतो तो कंपाऊंडच्या दोन्ही गेटला भली मोठी कुलुपं लागलेली होती. बाइक वळवली व दुसऱ्या ठिकाणी बघूया म्हणून निघालो पण मन मानायला तयार न्हवतं व कंपाऊंडवरून उडी मारून आत शिरु असा विचार करून एक चक्कर मारून परत तिथेच पोहोचलो. रस्त्याच्या कडेला बाइक पार्क करून आतमध्ये कसा काय शिरता येईल ह्या विचारात असताना लक्षात आले कि छोटा गेट फक्त कडी लावूनच बंद केला आहे.कडी सरकवून आत शिरलो व सवयीनुसार खाली बसून एखाद दोन फोटो काढले असतील तोच  इमारतीच्या एका कोपऱ्यातून मागच्या बाजूतून एक माणूस बाहेर आल्याचा जाणवल. हातात एक प्लास्टिकची  बादली घेऊन तो झाडांना पाणी देत होता. मी उठून त्याला नमस्कार वगैरे करून विचारल "तुम्ही इथले केएरटेकर वगैरे आहेत का ?" त्या गृहस्थाने बारीक स्मितहास्य करून मला एक परतप्रश्न करून गुगलीच फेकली.म्हणाला भाई  ह्या पृथीवर आपण सर्वजण केएरटेकरच नाही का ? त्याचा उत्तर ऐकून मी तीन ताड उडालोच . ह्याला आता काय बोलावे तेच मला कळेना. शेवटी तोच पुढे बोलू लागला...." मी इथे  समोरच राहतो... मला झाडं खूप आवडतात...कुलुपाची चावी माझ्याकडेच असते... दररोज मीच ह्या झाडांना पाणी देतो .....आपण आता जी काही फळे खातो ती कोणीतरी लावली असणार, पाणी देऊन त्यांची काळजी घेऊन संगोपन केल असणार...त्यांच्या मेहनतीचीच फळे तर आपण सगळे खातो..मी पण माझा खारीचा वाटा उचलायचा प्रयत्न करतो .... तुम्ही निवांत फोटो काढून घ्या.. झालं कि मला सांगा तोवर मी पाणी देऊन घेतो ... .तुम्हाला ठाऊक आहे का की स्वातंत्र काळात ह्या शाळेत गांधीजी येऊन गेलेत!!!!....

बोलता बोलता बरच काही बोलून आणि शिकवून गेला हा माणूस...आजच्या ह्या व्यवहारी जगात असले विरळ का होईना पण थोडेसे हिरे अजून आपल्या अवतीभवती आहेत हि भावना थोडी दिलासा देऊन गेली .

Sunday, September 13, 2020

Garden and Backyard Bird count : 61 and counting ....

About two years back around this time after lazily procrastinating it for Ages I finally got myself to compile a Bird list of the Winged Beauties seen in my Garden and Backyard.Then I had hit a half century at the first try itself !!!!!!! Doing this exercise again after a year as some awesome sightings have recently happened

So here goes the list and with it some Photo Highlights:

1.Indian Pond Heron  2.Little Egret 3.Cattle Egret 4.White Throated Kingfisher 5.White Breasted Waterhen 6.Shikra 7.Black Kite 8.Brahminy Kite 9.Spotted Owlet 10.Long Tailed Shrike 11.Common Myna 12.Bank Myna 13.Asian Pied Starling 14.Purple Rumped Sunbird 15.Purple Sunbird 16.Ashy Prinia 17.Plain Prinia 18.Orange Headed Thrush 19.Blyth’s Reed Warbler 20.Jungle Babbler
21.Asian Brown flycatcher 22.Little Green Bee Eater 23.Scaly Breasted Munia 24.Indian Silverbill 25.Red Vented Bulbul 26.Red Whiskered Bulbul 27.White Browed Bulbul 28.Eurasian Cuckoo 29.Common Hawk Cuckoo 30.Indian Cuckoo 31.Black Drongo 32.White Browed Fantail 33.Asian Paradise Flycatcher 34.Black naped blue Monarch 35.Tickell's Blue Flycatcher 36.Indian Golden Oriole 37.Rose Ringed Parakeet 38.Oriental Magpie Robin 39.Baya Weaver 40.House Sparrow 41.Common Tailorbird 42.Coppersmith Barbet 43.Zitting Cisticola 44.Common Iora 45.House Crow 46.Asian koel 47.Greater Coucal 48.Common Hoopoe
49.Pale billed Flowerpecker
50.Barn Swallow
51.Brahminy starling
52.Indian Roller
53.Asian brown flycatcher
54.Banded Bay cuckoo
55.Pied Cuckoo
56.Rosy Starling
57.Indian Cormorant
58.Green Warbler
59.Barn Owl
60.Grey-bellied cuckoo
61. Indian Grey Hornbill



Have a Birdaliciously Great Weekend.
Happy sightings...

Tuesday, December 10, 2019

AMAZING TRIP TO LITTLE RANN OF KUTCH (LRK)


Considering that it sprawls out over 5,000sqkm, the #littlerannofkutch #lrk seems inaccurately named. Its name makes sense only in comparison with the salt desert next door: the #greaterrannofkutch #grk , which stretches out across 7,500sqkm. The word rann means “salty desert” and while driving through the Little Rann of Kutch, a salty desert is all you see. The first drive into the terrain feels a little surreal. The ground is cracked, the air is dry, #mirages abound, and the parched earth unfolds endlessly in all directions. The Little Rann contains one of the country’s largest wildlife reserves, the Wild Ass Sanctuary, where the topography varies from large marshlands to brown-grey patches of soil with a few small thorny shrubs.But this seemingly dead piece of land supports extremely #rare #wildlife. Th Wild Ass Sanctuary is one of the few places to spot the ghudkar, or Indian wild ass. Other species here include the desert fox, jungle cat, jackal and several birds. Since there are no bushes or trees for animals to hide behind, they are easy to spot while driving around.
Posting a small collage of some amazing sightings we got . More will follow.Even though this was a quick trip, the Sheer number if wild life seen by us was amazing.
Sending some Love & wishes out to the universe
#semperfi 🖤🖤🖤🖤
https://www.facebook.com/LeonardoDaFotogravinci/
#LeonardoDaFotoğravinci
Follow me on Instagram : https://www.instagram.com/leonardodafotogravinci
#gujarat #LeonardoDaFotoğravinci
#gujrattourism #nikonindiaofficial
@nikonasia #nikon #nikor  #nationalgeographic #wildlifepassion
#bbcearth #sonybbcearth  #roamtheplanet
  #Fun  #passion #blessed #D7000  #peace #amazing

Tuesday, October 1, 2019

स्वप्नातला वालपराय

पश्चिम घाटातल्या निलगिरी पर्वतरांगेच्या कुशीत वसलेले चहाचे मळे.आकाशाला कवेत घेऊ पाहणार्‍या उंचच उंच गर्द असं मदुमलाईच गूढ जंगल.जंगलांमधून नागिणीसारखा सरसर धावणारा काळाभोर रस्ता व त्याला कुठतरी मधेच फुटणाऱ्या अशक्य उताराच्या आडवाटा. ह्या रहस्यमय जंगलाची कधी भीती वाटते तर कधी ते आपल्या विशाल अंतःकरणाचा खजिना उघडून आपल्याला हरवून,मोहून टाकते.क्षणा क्षणाला जिथे बघावं तिथे फ्रेम दिसत असतात.मध्येच एखादी लख्ख उन्हात चमकणारी प्रचंड दरी लागते व आपल्याला जणू काय पूर्ण कवेत घेते तर थोड्या पुढे वृक्षांच्या घनदाट जंगलामुळे प्रकाशाच एखाद किरण सोडलं तर बाकी गडद काळोखात आपण प्रवेश करतो.हि फ्रेम कैद करू की ती अश्या द्विधा मनस्थितीत आपण राहतो व कॅमेरा तसाच वाट बघत मांडीवर पडून असतो. ४० हेअरपिन बेन्ड्स म्हणजे भरीव वळणाचे प्रकार आपण ओलांडतो.सकाळच्या सोनेरी उन्हात मस्त डवरलेल्या व ओळीने कापलेलया चहा-कॉफीच्या मळ्यामधून रस्ता कापत गाडी हळूच एक एक वळण घेत उंच डोंगरावर विसावलेल्या एका विशाल ब्रिटिश कालीन बंगल्यासमोर येऊन थांबते.सगळ्या बाजूंनी दाट जंगल व मधे छोट्या छोट्या टेकड्यावरती पसरलेले चहा-कॉफीचे मळे नजर जाईस्तव समोर दिसत असतात. आपण कॅमेरा घेऊन समोरचा नजारा फ्रेम करायचा व्यर्थ उद्योग करत असतो.तोच आपल्या बाजूला कोणतरी व्यक्ती उभी असल्याची जाणीव होऊन आपण कॅमेरातून डोके बाहेर काढतो.पारंपारिक तामिळी पोशाख परिधान केलेला तो गृहस्थ मोठ्या अदबीने एक थंड प्याला आपल्या हातात देतो.....    
   

Tuesday, August 20, 2019

सकाळ.....

अजून काही पूर्णपणे उजाडलेलं नव्हतं .दरवाजा उघडताच उगाच ते थंडीमधे गुलाबी गुलाबी झाल्यासारखं वाटून बाहेरची गार हवा अलगदपणे घरात शिरते. मी दरवाजा ओढून बागेत पाऊल टाकतो .

समोरच, इवल्याश्या गच्च जांभळ्या फुलांनी नटलेल्या एक छोट्याश्या झुडपात बारीक हालचाल जाणवते. फुलांच्या नाजूक कांड्यावर बसून सूर्यपक्ष्यांचं एक जोडपं मध खाण्यात मग्न असते. मंद पावलांनी जवळ जाण्याचा प्रयत्न करतो तोच आईने लावलेल्या पपईच्या झाडावरच्या फुलावर ताव मारत बसलेली एक कोकिळा आवाज करत पळ काढते. 
कोकिळेच्या मागोमाग खाली किडे शोधत असलेला भारद्वाज अथवा कुंभारकावळा पहिल्या उड्या मारत व नंतर लांबच लांब भरारी घेत उड्डाण टाकतो. मी जागीच थबकतो.आजूबाजूच्या निरव शांततेत कानोसा घेत मी श्वास रोखन तिथेच उभा राहतो. 


समोर एक इवलंसं फुलपाखरू अगदी शांत व हळुवारपणे एका नाजूक वेलीवर अलगदपणे बसलेलं असते. त्याच्याकडे पाहताना मला उगाच त्याचा हेवा वाटतो. शेवग्याचा झाडावर रात्री वस्तीला असलेलं रान-भाईचं (जंगली सातबहिणी) एक अखंड कुटुंब खाली येऊन चराण्याचा बेत करत असतं.डाव्या बाजूला थोड्या वर पेरूच्या झाडात माझी जराही तमा न बाळगता पेरूचा फडशा पाडत वेडा राघू माझ्याकडे एक नजर फेकतो व दुसरं एक पेरू पंजात पकडून धूम ठोकतो .... सकाळ हळूहळू पुढे सरकते ....

Monday, March 25, 2019

CHANCE MEETING WITH THE KING

Your totally immersed in birding in the dense Forrest adjoining the Dr.salim Ali wildlife sanctuary,Thattekad.Crouching down on the Forrest floor With the camera glued to your eye you are busy shooting a Indian blue Robin. After firing couple of shots you bring down the camera to take a look at the preview screen.You think that your exposure settings need to be changed. Your fiddling with the settings when you see a slight movement on your right a couple of feet away. You watch intently in the scattered dry leaves and after a long pause this guy raises his hood. You almost piss in your pants realising that your inches away from one of the most deadliest venomous Snakes found in India.After giving you an uninterested look this guy quitely slides further off in the bush leaving you with your heart in your mouth and a experience your sure to not forget for some pretty long time.
King Cobra , Thattekad Kerela


#LeonardoDaFotoğravinci
 #nikon #nationalgeographic #nikkor200_500mm #D7000 #thattekad #bbcearth #sonybbcearth #wildlife #wildlifepassion #wildlife_through_lens ♥️